Grebska i Višnjevska reka čine reku Bistricu koja teče kroz klisuru. Klisura je dobila ime po selu Đalovići koje se nalazi na površi iznad, tamo gde klisura iz pravca sever-jug naglo menja pravac i skreće na zapad sve do ušća u Lim.
U ovoj klisuri nalazi se pećina nad Vražjim firovima,  na oko 25 kilometara od Bijelog Polja. Smeštena je u ravni najnižeg od četiri jezerca, koje meštani zovu Vražji firovi, na mestu gde se dolina spaja s klancem. Do sada je otkriveno gotovo 12 kilometara pećinskih kanala, a pretpostavlja se da je duga mnogo, mnogo više...i najduža je pećina na Balkanu.

09.10.2010

Iz Sjenice  smo  u 7 sati otišli prevozom do  prevoja Prijevor /između Giljeve i Ozrena/ na putu Sjenica-selo Bare.

Tura Giljeva:

Od Prijevora/1380m/ smo starim putem izašli na veliki proplanak Mačkovacpa  uz južnu slanom prekrivenu travnatu padinu na najviši vrh Jelenak/1647m/. Sa vrha je bio dobar pogled na crnogorske planine; Durmitor, Siljajevinu, Bjelasicu, Komove i Prokletije.

Dalje smo uglavnom silazeći prelazili preko krečnjačkih predela sa povremenim stočarskim bačijama. Pored Crnog bunara sišli smo u dolinu Duga i makadamom stigli do sela Crvsko/1060m/.

tor, kućer i krava

dolina Duga

zaseok sela Crvsko

bunar u bezvodnom Crvskom

Iz sela smo izašli na jedan vidikovac na levom obodu Đalovske klisure. Obodom doline Višnjevske reke gde klisura više nija strma i  preko sela  Goševa otišli smo do  sela Trešnjevice, odnosno dela koji se zove Bare/1350m/ gde se nalazi crkva. Odavde, sa tamnocrvenog kamena je idealno mesto za posmatranje Prokletija i drugih južnih planina-mesto za uživanje/, pošta, prodavnice i granična policijska ispostva. Tu smo  završili turu i vratili se za Sjenicu.

Dužina ture je bila 26km, uspon  750m,  vreme trajanja 9 sati, broj učesnika 12.

Javor obuhvata prostor između reka Tisovice, Uvca,  Brnjice i Nošnice. Nošnica je prirodna granica između Javora i Golije, a najviši vrh je Vasilin vrh od 1519 metara. Bogat je pašnjacima i čistim izvorima. Krečnjački sastav uslovio je u ovom kraju stvaranje podzemnih morfoloških oblika, odnosno pećina. Planina  je poznata po svojim speleološkim oblicima i bukovim šumama bogatim lovnom divljači.
Javor  je istorijska planina, jer su na njoj vođeni ratovi: 1804, 1876/1878. i 1912. godine. Brojni šančevi vezani za Prvi srpski ustanak, zatim tursko – srpski rat ( 1876 – 1877 ) , Prvi balkanski i Kalipoljsku bitku ( 24. 6. 1876. ) ukazuju na burnu istoriju ove planine. Sve do Balkanskog rata 1912 godine ovde je bila srpsko - turska granica.

10.10.2010

Polazak iz Sjenice u 7,15. Odlazimo do sela Stup, istočno od Sjenice, na krajnjem jugu planine gde se dodiruju Javor i Golija. Tura JAVOR. Iz Stupa/1100m/  na severnom obodu Štavljanskog polja, prvo smo izašli na   brdo Stupska Lisa /1355m/.  Odavde pa sve do kraja ture na Javoru smo išli vododelnicom sliva Moravice, odnosno Nošnice i desnih pritoka Uvca. To je ujedno i  opštinska  granica između  Sjenice i Ivanjice.

Južnim delom planine prolazimo preko ili pored  visova Ruda glava/1395m/, Beli kamen/1413m/, Suvi rt/1486m/, Skenderovac/1382m/. Levo su sela Bačija, Fijulje, Sugubine sa predelom bez šume na kome se nalazi lokalitet Đinđića groblje iznad doline Divlje rijeke Foto 11. Dalje se ređaju visovi  Marjanac/1313m/ Foto 12, Boljetin/1415m/ i  Troglav/1419m/.  Na kraju dolazimo do prevoja na puta Sjenica-Ivanjica, gde završavamo turu.

Sugubine, Đinđića groblje

od Javora ka Goliji

Dužina ture je bila oko 22km, uspona oko 750m, vreme trajanja 7,5 sati, broj učesnika 12.
Preko Ivanjice, Jelice i Čačka u Beograd smo stigli oko 21 sat.

Vođa puta, izveštaj i fotografije: Veroljub Kovačević

Pobeda Web Team 2010.
 |Početna strana|